Hugo de Groot
Heer de Dupe,
Zonder enige twijfel stonden u en mej. H. dezer dagen stil bij de herdenking van uw grote voorganger Hugo de Groot. Maandag jongstleden was het 400 jaar geleden dat zijn roemruchte ontsnapping in een boekenkist, beraamd door zijn vrouw Maria tesamen met.dienstmeid Elsje, plaatsvond. Vanzelfsprekend gingen uw m.’s gedachten terug naar uw roemrijke ontsnapping aan de geselen van het slot Loevestein. Leek het aanvankelijk een bij uitstek passend oord, al ras daagde – na uw uitmuntende sollicitatiebrief! – dat daar een management huisde waar u zich zo rap als mogelijk bij uit de voeten diende te maken. Zoals u uw toevlucht eens zocht aan de Parijse kades, vervolgde ook H. Grotius na Loevestein zijn leven met vrouw ( kinderen en Elsje) in de stad Parijs. U trad op zoveel meerdere terreinen in de voetsporen van de fenomenale denker dat het begrip wederverschijning zich opdringt. Uw m. memoreert slechts, om een voorbeeld te noemen, de grootse realisatie van uw Dupolino concern.
Met vriendelijke groeten,
MMBHDdeC
Zeer geachte Markiezin,
Geloof het of niet, maar op het moment dat uw mail hier binnenkwam, werd er aan de deur gebeld door Tante Melisse. Zij is de enige tante van Mej.H., en in haar kringen een bekend medium. Zij kwam, geheel gekleed in het zwart, voor een seance, omdat zij ‘voorgevoelens’ had, die betrekking hadden op iemand uit de omgeving van haar lieve nicht. Nu is het altijd zo geweest dat ik Tante Melisse met de nodige scepsis en argwaan heb bekeken, al was het alleen maar omdat zij de Dupolino ooit een ‘pruttelwagen’ had genoemd. Zelf rijdt zij in een rode Canta, dus het zal wel jaloezie zijn geweest, want als er IETS met recht een pruttelwagen moet worden genoemd, dan is dat de Canta wel!
Afijn, de seance – aan de keukentafel – begon toen de zon ter kimme neeg. Slechts één enkele kaarsvlam flakkerde. Onze handen losjes bovenop het tafelblad. En ja hoor, de tafel steeg enkele centimeters, om reeds na enkele seconden met een klap op de tenen van de inwonende student terecht te komen. Hij geraakte geheel in trance, schreeuwde en riep, nauwelijks verstaanbaar, maar Tante Melisse vertaalde de incoherente woordenstroom zo goed en zo kwaad als het ging. Zij kreeg een boodschap uit het bovenmaanse: het was Hugo de Groot zelf, die liet weten dat ‘iemand met drie dezelfde letters’ zijn (re)incarnatie was, en dezelfde grote toekomst tegemoet ging als hij zelf ooit had beleefd. Dat was ik! Er werd niet bij verteld of ik daarvoor ook nog eens in een boekenkist de vlucht zou moeten nemen. De rest van de boodschap ging verloren in het gejammer van de student over zijn gekneusde teen.
Afijn, Madame, voor wat het waard is…
Gaarne verneem ik of ik geloof moet hechten aan deze boodschap uit het hiernamaals.
UwDDD
Heer de Dupe,
Uw m. grijpt terstond de koe bij de hoorns. Gelijktijdigheden als de komst van tante Melisse op het moment dat u uw m.’s overpeinzing ontving, zijn uit de aard der zaak op te vatten als een te verwaarlozen toeval. Een andere – meer tot de verbeelding sprekende mogelijkheid – is deze coïncidentie te zien als een aard van kosmische ingreep. De beperkte menselijke maat verhindert doorgaans een dieper afdalen in het fenomeen. Het geven van betekenis aan verschijnselen die hemel en aarde verbinden blijft daarom doorgaans een hachelijke en duistere onderneming.
Doch daar komen tante Melisses om de hoek! U mag zich dan ook gelukkig prijzen, zo is uw m.’s overtuiging, dat u innig gelieerd bent aan mej. H. en haar familieleden. De familie bezit overduidelijk gaven die niet voor een ieder zijn weggelegd.Het houden van séances waarin men overledenen vermag terug te roepen, is daar een sprekend voorbeeld van. Vergeeft u tante daarom eerst de uitglijder waarbij zij de Dupolino afbrandde tot ‘pruttelwagen’. Mogelijk was zij op dat moment ‘op weg naar boven’ en het aardse reeds ontstegen. Al verstaat uw m., vanuit een lager gezichtspunt, al te zeer hoe zij met haar opmerking een deuk toebracht in uw toch al broze vertrouwen.
Haar gaven zijn overduidelijk niet allereerst gecentreerd in de automobielbranche. Eenvoudigweg verbluffend te noemen evenwel is de blootgelegde verbintenis, tijdens de memorabele sessie, van u met Hugo de Groot. Inmiddels geworteld in de noordelijke regio gaat uw m. doorgaans met een ruime boog om dergelijke praktijken heen, mede vanwege commerciele uitbuiting en beunhazerij. Hier edoch klinkt – uw m. kan niet anders dan vaststellen – een ware bezieling door, een tasten en gewaarworden achter en over de velden van de tijd. De overeenkomsten tussen u en Hugo de Groot zijn onmiskenbaar en dermate treffend dat, ter gelegenheid van de 400 jarige herdenking, bij uw m. uw Loevestein avontuur met kracht in de geest oprees. Het heldere licht van medium Melisse openbaart en beklemtoont die verbintenis. Hugo wist zich de dupe van tegenslag en opsluiting, die hij te boven kwam met Maria en Elsje als helpsters. U, in uw tijdsgewricht, ontkwam aan menig ongerechtigs met de steun van mej. H. en anders, een enkele maal, met die van uw m. Eerst en vooral was daar vanzelfsprekend uw eigen brille en doortastendheid. Uw ontsnapping aan het Loevesteinse regime indertijd geschiedde enkel door middel van uw intuïtieve talent en vlotte pen.
Ook al zult u in het dagelijkse leven met mej. H. Hugo de Groot vermoedelijk niet immer tastbaar aan uw zijde weten, heer de Dupe, tracht u zijn aura te ervaren als een begenadigd geschenk in uw bestaan. Een aanwezigheid die u bijstaat wanneer ‘nomen est omen’ u parten dreigt te spelen. De boekenkist zou onverwacht in beeld kunnen komen wanneer mej. H. zich naar uw beleving al te lang ophoudt in de zolderkamer van de student. Wanneer de vraag u kwelt wat zich daar afspeelt, dan zou de dekenkist op de overloop u verschansing kunnen bieden.Een handreiking van Hugo! Zodat u zich vanuit uw schuilplaats ongezien kunt vergewissen van wat er broeit onder uw dak.
Met grote groet,
Uw MMBHDdeC