TV-omroepsters

Madame la Marquise,
Een documentaire van buitengemeen groot belang ziet u hier:
https://www.youtube.com/watch?v=kmJCCZifeCc
TV-omroepsters. Een verdwenen beroep. Helaas, zeg ik daar bij. In de familie van Mej. H. kwam er ook een voor: haar zus, Mevrouw Seubelga-Hamstra werkte, vanwege haar sterk noordelijk accent, voor de RONO. Jarenlang kondigde zij jaarmarkten, fanfares en tombola’s aan die vervolgens druk bezocht werden. 
Wat dunkt u? Zou er nog toekomst zijn voor dit uitgestorven beroep? Een handtekeningenactie wellicht?
UwDDD

Heer de Dupe,
Wederom wist u uw m. reusachtig en aangenaam te verrassen met de parade van televisie – omroepsters, èn -roepers! Vreugdevolle tijden herleven. Na een welbestede dag, na de warme maaltijd placht men zich toentertijd verwachtingsvol op het bankstel te installeren. Meestal was het vader die met een luttele draai aan de magische knop – sesam open u! – een waaier aan caleidoscopische beelden de huiskamer in stortte, eerst nadat een zoetgevooisde stem en beminnelijke verschijning het programma ingeleid had. De omroepsters hielden het vrouwelijk deel der natie een spiegel voor, hoe een zichzelf respecterende dame zich diende te presenteren: keurig gekapt en gekleed naar het laatste modebeeld. Men constateert met leedwezen hoe de voorbeeldige verschijning inboet bij meer volkse zendgemachtigden toen die hun kansen schoon zagen en granen meenden mee te kunnen pikken.Hoe alles keurig begon… de tijd van de menselijke maat, heer de Dupe, waarin programma’s tenminste nog konden uitlopen. Bij een storing op het moment van uitzending werd achter de schermen nog met man en macht koortsachtig gezwoegd teneinde het euvel uit de wereld te helpen. De omroepster was dan doorgaans de redster in de nood, tenzij het mankement zo lang aanhield dat ook het arsenaal van haar woorden opdroogde en haar mimiek aan wanhoop begon te grenzen.
Welk een eer dat mejuffrouw Hamstra’s zus, mevrouw Seubelga-Hamstra tot de noordelijke lichting bevoorrechte dames mocht behoren! Zulke uitverkorenheid straalt meer dan vanzelfsprekend eveneens op uw gade af. Dit verklaart uit de aard der zaak mede haar allure. Een welluidende klankkleur in het ABN was zonder twijfel voorwaarde éën om toegelaten te worden tot de allereerste tv- koninginnen. Een noordelijk, enigermate rasperig en ingedikt accent zal toen in Bussum de eindstreep niet gehaald hebben. Te dien einde, ter bediening van de regionale mens, schoten fortuinlijkerwijs weldra de provinciale zenders als paddestoelen uit de grond. Zo drong ook in de polder het medium door. Zoals nog immer de weervrouw van de noordelijke tv haar gehoor bij voorkeur toespreekt vanaf zompiges weilanden. ’s lands wijs ’s lands eer en zoals het klokje thuis nog immer tikt…!
Nogmaals dank u heer de Dupe,met vriendelijke groeten vanachter het beeldscherm,
UwMMBHDdeC